Hollen en/of stilstaan

Na de zomer stonden er in de tweede helft van het jaar, de nodige zelfevaluaties gepland. En dat betekende iedere keer ter voorbereiding de nodige interviews, het nadenken over het programma, het begeleiden van de zelfevaluatie zelf en het na afloop maken van een verslag. Nu doen we niet alleen zelfevaluaties, maar gecombineerd met de andere opdrachten, betekende het wel aanpakken, doen en dus op zijn tijd ook hollen. Nu het einde van het jaar in zicht is, is het ook tijd om weer eens stil te staan. Stilstaan betekent niet even niks doen, maar vooral andere dingen doen. Zoals opruimen, het maken van kerndocumenten en vooral het ontwikkelen van nieuwe dingen. In het verlengde hiervan vragen we ons eigenlijk af hoe zit het met hollen en stilstaan en goed toezicht? Want hoe vaak horen we niet na afloop van een zelfevaluatie, dat het goed is om stil te staan en het gesprek met elkaar op een andere manier te voeren?

Veel organisaties, in ieder geval in de publieke sector, kennen een vast ritme wat betekent dat de vergadercyclus vastligt en vaak dezelfde is van andere organisaties binnen en maar ook buiten de sector. Zeker commissarissen die meerdere commissarissen bekleden, hebben te maken met het feit dat de vergaderingen veelal in een of twee weken plaatsvinden. Omdat vergaderingen de nodige voorbereidingstijd vragen, is het dus ‘hollen’ om alles door te lezen en je goed voor te bereiden. Daarnaast ligt bepaalde sectoren alles zo vast en moeten RvC’s aan zo veel eisen voldoen, dat er weinig ruimte overblijft voor discussies die wat langer tijd vragen.

En dan gaat alles nog van een leien dakje en is er geen sprake van problemen. Want als dat het geval is, kan een commissariaat gaan knellen met andere verplichtingen en maken dat het werk neerkomt op de schouders van een beperkt aantal commissarissen die (toevallig) wel tijd hebben.

En dan kom je automatisch uit bij de vraag, wat verwacht je eigenlijk van een goede commissaris en hoeveel tijd moet hij of zij besteden? Een vraagstuk wat misschien wel eerder oppopt in sectoren waar slechts een geringe vergoeding voor toezichthouders beschikbaar is, zoals in de culturele sector.

Vragen die zich niet ‘even’ laten beantwoorden, maar die vragen om stilstaan en de tijd nemen voor een goed gesprek over wat je van elkaar verwacht en wat goed toezicht eigenlijk betekent en vanuit welke waarden en principes je dit invult.

Wij gaan nu ook even stilstaan en de komende feestdagen vieren om in het nieuwe jaar weer met volle kracht vooruit te gaan!

Geniet ervan en met elkaar.

Geplaatst in .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.